درسته پدیده‌ی ابرماه کم اتفاق میفته، اما میدونی قشنگیش به چیه؟ به اینکه پدیده‌ی سخاوتمندانه ای هست…همه میتونیم ببینیمش…

من از پای پنجره‌ی خونه، تو از جاده ای در اروپا، تو از تراس خونه‌ت تو شهری دیگه، و تو، از پنجره ای دیگه تو همین شهر…

و تو بیین ماه چه کیفی کرده، نورش رو پاشیده، یکی تو دریا، یکی تو خونه، یکی تو زندان، یکی تو خواب، یکی تو کویر…زیر این نور چراغ آسمان، خوب یا بد، خوشحال یا غمگین، عاشق یا فارغ امشب رو زندگی کرده…