بعد از مدتها کتابی اینقدر برایم جذابیت داشت که ساعاتی که در خانه نبودم را به امید نیمه شب و فردا صبحی که فرصت باشد برای خواندنش، سپری کردم...کتاب سرگذشت گبریل شنل معروف به کوکو شنل است. زنی که از کودکی بزرگ فکر می کرد، بلند پرواز بود و توانست در بزنگاه های سخت زندگی، موقعیت هایی که برایش پیش می آمدند را چنگ بزند و برای پیشرفتش استفاده کند...زنی خلاق بود که مدرن فکر می کرد...زنی که پوشیدن گن و لباسهای تنگ و کلاه های بزرگ و شلوغ را برای زنها حذف کرد و جای آن لباسهای کشباف کمی گشاد، پیراهن مشکی کوچولو، کلاه های کوچک، موی کوتاه، کت و دامن های شیک و شلوار حین سوارکاری را برای زنان مد کرد...زنی که از گذشته ای سخت پرواز کرد تا به همنشینی با رده بالاترین افراد دوران خویش رسید...زنی جسور و عاشق پیشه و مغرور که مردان نقش بسزایی در زندگیش داشتند...در هر زمان توانست کاسبی کند. چه در صلح...چه در جنگ اول، چه در جنگ دوم...کتاب به قدری تصویر شفافی از پاریس و روزمره های ادمهای آن زمان ارائه می دهد، تو گویی به تماشای فیلم نشسته ای...کوکو شنل را دوست دارم. با تمام هوش و زکاوت و اخلاق گاها گند و حتی خنجرهایی که از پشت به ادمها زده باشد...من عاشق زنان صریح، جسور، عاشق و پراعتماد به نفسم...

پ.ن: کتاب مادمازل شنل، نوشته سی. دبلیو. گورتنر. ترجمه الهام عبادی