تالار شهر استکهلم، یکی از معروفترین بناهای این شهر است، که تصاویرش در بسیاری از کارت پستال ها یا نقاشی های این شهر پیداست...حدود یکصد سال قدمت دارد، اما طرز معماری آن، بنا را قدیمی تر نشان می دهد. در ساخت این بنا حدود هشت میلیون آجر قرمز بکار رفته است. درست بر لب دریا بنا شده، و از این نظر مرا یاد دولما باخچه استانبول انداخت. این تالار، مقر شورای شهر استکهلم هست که حدود پنجاه و یک درصد اعضای آنرا بانوان تشکیل می دهند. غیر از آن در این تالار، میتینگ های سیاسی، نمایشگاه، کنسرت، و حتی مراسم ازدواج نیز برگزار می شود...اما مشهورترین مراسم این تالار جشن اعطای جایزه نوبل است که هر سال در تاریخ ده دسامبر با شکوه فراوان جشن گرفته می شود...

سالن همکف تالار شهر استکهلم معروف به بلو‌هال، محل برگزاری جشن سالانه اعطای جایزه نوبل هست. علت نامگذاری بلو هال، قصد اولیه معمار در طراحی آبی این سالن بوده است که بعدها تغییر رای به آجر قرمز می دهد. اما نام همان بلو هال باقی می ماند. این محوطه چندان بزرگ برای برگزاری چنین تعداد و جشنی نیست. اما مشکل این طور حل شده که برای هر صندلی مهمان حدود پنجاه و هفت سانتی متر فضا در نظر می گیرند، مهمانهای خیلی ویژه شانس بیشتری دارند و شصت و دو سانتی متر فضا را می توانند اشغال کنند. رقص در بالکن بالای پله ها صورت می گیرد...در طبقه بالا سالن برگزاری نشست های شورای شهر هست، که در بالا و روبر‌و نیمکت هایی تعبیه شده که حدود دویست سیصد نفر جا برای نشستن مردم عادی در جلسات دارد. و جایگاهی هم برای خبرنگاران...در ادامه تالار طلایی ست، تالاری بسیاری بزرگ با طرحهایی  از موزاییک های بسیار ظریف...و تصویر سمبل ملکه افسانه ای استکهلم هست که مراقب این شهر هست...