كتاب " الف" نوشته خورخه لوييس بورخس را خواندم. كتاب مشتمل بر ١٧ داستان كوتاه بود، با نام اصلي ( El'Aleph). اعتراف مي كنم كه من با نويسنده هاي امريكاي لاتين چندان ارتباط نمي گيرم، اصلا از ترس اسامي سخت و طولاني كه گاها نمي فهمم اسم زن است يا مرد، كم سراغشان مي روم. دست حسابي هم بر سوررئال نويسي و تخيل دارند اين لاتين ها...آدم قيقاج مي رود بين سطرها! و صدالبته كه ترجمه هم شديد موثر است...
اين كتاب را دكتر نفيس، تابستان ٩٢ به من هديه داده است. براي سفر يكي دو روزه به اروميه و تبريز دسته جمعي آمده بودند و شبي همديگر را ديديم. آن موقع خبر از تقدير نداشتيم كه پاي دخترك به شهر ما چه باز خواهد شد:))
نفيس به خاطر هوش زياد و نحوه كلام و مطالعات زياد و از بر بودن اشعار فراوان نزد من مشهور است! بالطبع آن قدري كه نفيس مي تواند از خورخه لذت ببرد، سواد و عقل من قد حظ نمي دهد😂كتاب را بايد روزي در تنهايي مي خواندم كه كَمكي حالي شوم...ممنون ازت نفيس جوني😍😘
از جملات كتاب"يادم افتاد بين حبشي ها شهره است كه ميمون ها به عمد سخن نمي گويند تا مجبور به كاركردن نباشند"👍