كشتار ديپلمات هاي ايراني در افغانستان روز ۱۷ مرداد ۱۳۷۷ (۰۸ آگوست ۱۹۹۸) در کنسولگری ایران در مزار شریف به دنبال اشغال شهر توسط نیروهای طالبان رخ داد. در ابتدا مرگ هشت دیپلمات گزارش شد. مدتی بعد مرگ دو دیپلمات و یک روزنامه نگار دیگر نیز تایید شد. این کشتار توسط نیروهای سپاه صحابه، یک گروه سنی پاکستانی مرتبط با سرویس اطلاعات و امنیت پاکستان انجام شد.
قبل از این واقعه، ایران از اتحاد شورشیان در افغانستان حمایت می‌کرد و مزارشریف تبدیل به مرکز شورشیان شده بود. بعد از اشغال شهر توسط طالبان، صدها ازبک، تاجیک و هزاره کشته شدند. هزاره‌ها که یک قوم شیعه و فارسی زبان در افغانستان هستند عمدتاً به دلیل گرایش های شیعی در پی جستجوهای خانه به خانه به قتل رسیدند.بعد از واقعهٔ کشتار، انتظار می‌رفت ایران با به کارگیری نیروهای نظامی به افغانستان حمله کند. حدود ۷۰ هزار نیروی نظامی ایرانی در مرز افغانستان مستقر شدند. با دخالت سازمان ملل گروگان‌های ایرانی آزاد شدند و حمله منتفی شد. در فوریه سال بعد(۱۹۹۹) مذاکره‌هایی بین ایران و طالبان صورت گرفت که کمکی به بهبود روابط نکرد."به احترام محمود صارمی، روزنامه نگار کشته شده در این واقعه، روز ۱۷ مرداد در تقویم ایرانی روز خبرنگار نام گرفته است"

فيلم " مزارشريف" رو چند وقت قبل تو سينما ديدم. خيلي خوشم اومد. صحنه هاي كوهستاني فيلم عالي بود. يك سري از صحنه ها داخل سوله اي در كرج، تعدادي در الموت و بيابانهاي كرمان، و گويا ده درصدش در مزار شريف فيلمبرداري شده است. اگر از كتابهاي خالدحسيني و تام راب اسميت خوانده باشيد، خيلي حال مي كنيد با فيلم...مهتاب كرامتي جايي اواخر فيلم مي گويد: هِچ جنگي به نفع هِچ مردمي نيست...خلاصه ظهر يكي از جمعه هاي منو ساخت " مزارشريف"...
مهتاب كرامتي چقدر قيافه خاصي داره...انگار اين زن رو با خط كش ترسيم كردند...