كامنت يكي از دوستان راجع به سفرنامه هام، تكونم داد...و حس كردم چقدر واسه سفرنامه نويسي تو وبلاگ، تنبل شدم...برخي امكانات فضاي مجازي، آدمو از طولاني نويسي، جدا مي كنه، بالطبع، وقتي مي شه يه عكس گذاشت با توضيح چند سطري، چرا بايد دو صفحه سفرنامه نوشت؟

و جوابش همون تنبلي است! گرچه انفجار بلاگفا هم در اين بين، چندان بي تاثير نبود، ولي فوقش دو سه درصد! حالا انشالله شايد يه زماني متني اجمالي از برخي سفرهايي كه ننوشتم، گذاشتم. و من الله توفيق!