الان از کامنتهای پست قبلی متوجه گند عظیمی که تو نوشتن شعر بابا طاهر شده بودم شدم!!!آدم که تو عالم هپروت ،مطلب بنویسه بهتر از این نمیشه!حالا بماند که به نظرم اکثر شعرا تو عالم خلسه (املاش درسته؟)شعر می سرودند...به همین دلیل واضح و مبرهن،من عمرا شاعر بشم!!

خوب در همین راستا،یه ترانه پخش میکنم واستون که دلتون شاد بشه:

مثلا حرفای تو کاش میشد قند و عسل                میاوردم واسه تو گل سرخ بغل بغل!!

ادامه ترانه رو خودتون برین گیر بیارین گوش بدین!!